Ontsnapt aan de baker

Zij slaapt als een roos.
Hardinxveld, 22 februari 1913

Beste Anne Marie,

Natuurlijk blijven wij elkander schrijven. Ik kan je toch niet plots uit mijn leven bannen, als ware jij nimmer geboren? Wij gaan onversaagd voort.


Ontsnapt

Vanmiddag ben ik ontsnapt aan de baker. Ze waakt over me als een matrone. Welnu, dat is zij ook. Ik moet het niet wagen zonder haar toestemming een teen uit bed te steken. Maar vanmiddag, toen zij een boodschap deed, werd de onrust mij toch te machtig. Ik moest even uit het raam kijken, naar de wieg wandelen, een blik in keuken werpen. Het werd mij licht in het hoofd, dat wel. Maar 't was toch prettig weer even door mijn eigen vertrekken te wandelen.

Annigje is een prachtig kind. Zij slaapt nu als een roos. Moeder zegt dat ik haar moet inbakeren. Maar volgens de baker is dat ouderwets. Moeder sprak tot mij: 'Jij bent toch ook gezond groot geworden? Ik heb jou altijd in doeken gewikkeld, net als mijn andere kinderen.'

Houten kribje

Zelf begon ik mijn leven in een houten kribje, geplaatst aan het voeteneinde van de ouderlijke bedstee. Ik moet daar toch frisse lucht ontbeerd hebben.

Volgens mijn zuster Neeltje zijn er in enkele grote steden tegenwoordig consultatiebureaus. Men geeft er moeders adviezen. Ook controleren artsen er de gewichtstoeneming van zuigelingen.

Nu moet ik weer gaan rusten, anders wordt Arie boos.

Je liefhebbende Plonia

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen

Related Posts Plugin for WordPress, Blogger...